دلم قلمرو جغرافياي ويراني است

هواي ناحيه ي ما هميشه باراني است

دلم ميان دو درياي سرخ مانده سياه

هميشه برزخ دل تنگه ي پريشاني است

مهار عقده ي آتشفشان خاموشم

گدازه هاي دلم درد هاي پنهاني است

صفات بغض مرا فرصت بروز دهيد

درون سينه ي من انفجار زنداني است

تو فيض يك اقيانوس ، آب آرامي

سخاوتي ، كه دلم خواهشي بياباني است... !