نه !

به کفر من نترس

کافر نمیشوم هرگز

زیرا به نمی دانم های خود ایمان دارم

انسان و بی تضاد؟!...

آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست

حق با سکوت بود صدا در گلو شکست

دیگر دیم هوای سرودن نمی کند

تنها بهانه ی دل ما در گلو شکست

سربسته ماند بغض گره خورده در دلم

آن گریه های عقده گشا در گلو شکست

ای داد کس به داغ دل باغ دل نداد

ای وای های های غزا در گلو شکست

آن روز های خوب که دیدیم خواب بود....

خوابم پرید و خاطره های در گلو شکست

" بادا "  مباد گشت و   "مباد "  به باد رفت

 " آیا "  ز یاد رفت و  " چرا "  در گلو شکست

فرصت گذشت و حرف دلم نا تمام ماند

نفرین وآفرین و دعا در گلو شکست

تا آمم با تو خداحافظی کنم

بغضم امان نداد و خدا.... در گلو شکست ......!